Website Banner


จำนวนผู้เข้าชมวันนี้ 22
จำนวนผู้เข้าชมเดือนนี้ 2658
จำนวนผู้เข้าชมเดือนที่แล้ว 5060
รวมผู้เข้าชมเว็บไซต์ทั้งหมด 445844

 ความเสียสละคืออะไร ?

       
 
      ในสมัยพุทธกาล
มีพระราชาผู้ยิ่งใหญ่พระองค์หนึ่ง ได้ฟังคำสั่งสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับเรื่องความพอใจและความเสียสละ ทำให้พระราชาปรารถนาที่จะได้รับคำชมเชยในเรื่องนี้จากพระพุทธเจ้า
       พระพุทธเจ้าทรงมีกลองเล็ก อยู่ใบหนึ่ง ในกลองจะมีลูกกลมเล็ก อยู่ข้างใน และพระองค์ก็เก็บกลองใบนี้ให้อยู่กับพระองค์ตลอดเวลา จนเหล่าสาวกของพระองค์เกิดความสงสัยจึงถามขึ้นว่า

       ท่านอาจารย์ครับ  ทำไมท่านถึงเก็บกลองเล็ก ใบนั้นติดตัวท่านเสมอครับ ?
พระพุทธเจ้าทรงตอบว่า
       เราจะสั่นกลองเล็ก ใบนี้ ในวันที่มีคนได้แสดงความเสียสละอันยิ่งใหญ่ให้กับเรา
       ทุกคนได้แต่สงสัยกันว่า คน นั้นจะเป็นใคร ?

       ครั้นพระราชาได้ยินพระพุทธเจ้าตรัสเช่นนั้น พระองค์ก็รับสั่งให้ทหารนำช้างมาบรรทุกทรัพย์สมบัติอันมีค่ามากมาย แล้วออกเดินทางเพื่อไปหาพระพุทธเจ้า พระราชาปรารถนาที่จะถวายทรัพย์สมบัติเหล่านั้นแก่พระพุทธเจ้าและมีความประสงค์ที่จะได้รับพรและคำชมเชยจากพระองค์

ระหว่างทาง พระราชาได้พบกับหญิงชราคนหนึ่งกำลังถวายบังคมอยู่
นางได้ทูลต่อพระราชาว่า
      “ ข้าแต่พระราชาผู้ยิ่งใหญ่ หม่อมฉันรู้สึกหิวมาก ขอได้โปรดประทานอาหารให้แก่หม่อมฉันด้วยเถิด

       พอพระราชาได้ยินก็ทรงหยิบผลทับทิมสุกผลหนึ่งจากราชพาหนะของพระองค์ แล้วมอบให้กับหญิงชราไป ไม่นานหญิงชราคนนั้นก็เดินทางมาพบพระพุทธเจ้าพร้อมกับผลทับทิม ขณะเดียวกัน พระราชาก็เดินทางมาถึงเขตอาศรมของพระพุทธเจ้าพอดีเช่นกัน พระราชาหวังเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ยินเสียงกลองใบนั้นจากพระพุทธเจ้า ทั้งนี้เพราะพระราชาคิดว่าพระองค์ได้นำทรัพย์สมบัติมากมายมาถวายแด่พระพุทธเจ้า

       หญิงชราเดินเข้ามาใกล้พระพุทธเจ้าทั้ง ที่ตัวเองเดินไม่ค่อยจะไหว นางหยิบผลทับทิมสุกแล้วนำไปวางไว้ที่แทบพระบาทของพระศาสดา พระองค์ทรงหยิบกลองเล็กใบนั้นออกมาและสั่นกลองให้ทุกคนได้ยิน จากเหตุการณ์นี้ทำให้พระราชาทรงแปลกพระทัยเป็นอย่างยิ่ง พระองค์ทรงถามพระพุทธเจ้าว่า


      
พระองค์ครับ กระผมนำทรัพย์สมบัติมากมายมาถวายท่าน ท่านไม่เห็นสั่นกลองเลย แต่ท่านกลับสั่นกลองเมื่อท่านรับผลทับทิมจากหญิงชรา  นี่หรือคือความเสียสละ ?

       พระพุทธเจ้าทรงตอบว่า
       “ ดูก่อนท่านมหาบพิตร อันความเสียสละนั้นมิได้หมายถึงสิ่งที่เราต้องประเมินจากปริมาณ แต่คุณสมบัติของมันต่างหากคือสิ่งที่สำคัญที่สุด มหาบพิตรเป็นพระราชา มันเป็นเรื่องธรรมชาติของพระองค์ที่จะถวายทองคำ แต่กับหญิงชราผู้นี้แม้ว่าตัวนางจะหิวสักปานใดก็ตาม นางก็ไม่ยอมทานผลไม้นั้น แต่กลับนำมาถวายให้เรา ทั้งๆ ที่ตัวนางเองก็สามารถทานเพื่อดับความหิวกระหายนั้นได้ นี่ช่างเป็นความเสียสละที่ยิ่งใหญ่โดยแท้

การอุทิศบางสิ่งบางอย่างที่มากเกินความจำเป็นนั้น ไม่ใช่ความเสียสละ
แต่การที่เรายอมเสียสละในสิ่งที่เรารัก หรือสิ่งที่สำคัญสำหรับเรานั่นคือ
"
ความเสียสละที่แท้จริง "


 ขอขอบพระคุณองค์ภควัน ศรี สัตยา ไสบาบา องค์อวตารแห่งยุค
ที่ทรงประทานแสงสว่างให้แก่พวกเรา และขอให้ทุกท่านที่ได้พบแสงสว่างนั้น
สามารถนำไปเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต เพื่อที่จะได้ก้าวสู่ชีวิตแห่งจิตวิญญาณต่อไป
ด้วยความปรารถนาดี.......คณะผู้จัดทำ
Current Pageid = 57